The Observer: AI-kunstserie
Eén omkering, verteld in vier beelden.
De vrouw met de camera is gewend degene te zijn die kijkt. In deze serie verschuift dat steeds. Ze kijkt, ze wordt bekeken, en heel even staat de camera zelf tussen haar en jou in.
Op het eerste beeld is ze afgewend, opgaand in de straat voor haar. Je ziet alleen haar aandacht, niet waarop die gericht is. Op het tweede heeft ze de camera laten zakken en kijkt ze je recht aan. De waarnemer is waargenomen. Op het derde tilt ze de camera weer op en verdwijnt haar gezicht achter de lens. Op het vierde loopt ze weg door een stille kasseienstraat, camera over haar schouder, stok in de hand. De uitwisseling blijft onbeslist.
Ze heeft geen naam en haar gezicht is maar één keer helemaal te zien. Ze staat voor iets wat de meesten van ons doen zonder het te merken: de hele tijd kijken, en het niet prettig vinden als iemand terugkijkt.
De straat bestaat niet echt. Het is een toneel van oude steen, mist en stilte dat de momenten bij elkaar houdt zonder aandacht te vragen.
The Observer gaat niet echt over fotografie. Het gaat over de kleine, ongelijke uitwisseling die ontstaat zodra iemand een camera op de wereld richt en de wereld heel even terugkijkt. Elk werk is digitale AI-kunst, in een gelimiteerde oplage van maximaal 50 per beeld wereldwijd. Het editieregister houd ik zelf bij.
The Observer is verkrijgbaar als zwart-wit fine art print tot 120 × 80 cm, op fine art papier, aluminium of ingelijst canvas. Het hoort bij mijn AI-collectie Digitale kunst en werkt goed in een hal, werkkamer of leeshoek, overal waar één figuur de ruimte kan dragen.
The Observer 1
Ze kijkt de straat in met de camera omhoog. Haar aandacht is het enige wat je ziet.
The Observer 2
Ze laat de camera zakken en kijkt recht terug. Heel even is zij niet meer degene die kijkt.
The Observer 3
De camera gaat weer omhoog en haar gezicht verdwijnt erachter. De uitwisseling begint opnieuw.
The Observer 4
Een oudere vrouw loopt door een stille straat met kasseien, stok in de hand en camera over haar schouder. Een zwart-wit moment uit een dorp dat de tijd vergeten is.